Ineke Brink:
In 2004 ben ik met iconen in aanraking gekomen en sindsdien hebben ze me niet meer losgelaten. Ik wilde heel graag de techniek leren van icoon-schilderen. Dit moet wel iets heel bijzonders worden dus ging ik op zoek naar een icoon die me aansprak.

Toen ik naar het klooster ging werd me pas duidelijk welke het zou worden. De icoon hing op mijn kamer en sprak me steeds meer aan. Moeder Gods met kind op de arm die van haar wegkeek. Jezus wist toen al dat Hem veel te wachten stond. Ik begreep ineens het verdriet van moeder Maria, immers mijn pleegkinderen zeiden altijd als ze bij ons in huis kwamen wonen: ‘als ik 18 ben ga ik mijn eigen weg’. Terwijl de meesten nog niet klaar waren om zo’n grote stap te zetten. Toch kun je ze als moeder niet beschermen voor alle gevaren. Vanaf die tijd heb ik geleerd iconen te lezen. Ik heb zelf een paar hangen in ons huis en de rest is al ergens anders beland. Iconen zijn om door te geven…..ze zeggen zoveel…..

Frea Zigterman:
In 2002 ben ik met een groep naar Taizé geweest en heb daar uitleg over een icoon gehad. In januari 2003 heb ik een cursus icoon schilderen gevolgd. Ik was geraakt. En niet zo’n beetje ook. Pas toen ikzelf met icoon schilderen ben begonnen heeft een icoon veel meer betekenis gekregen.

Al mijn iconen zijn mij dierbaar. Of ik ze maak voor mijzelf of om weg te geven. Het eindresultaat raakt me steeds weer. Het geleerde tijdens de les bij Elisabeth: geduld, overgave en vertrouwen heeft diepgang gekregen. Deze woorden blijven tijdens het schilderen steeds weer door m’n hoofd gaan en komen op andere momenten en in andere situaties ook weer naar boven. We leven horizontaal, willen altijd bezig zijn met de dingen ‘om’ ons heen. Iconen bepalen ons bij het verticale leven. Onze relatie met God. Het geeft verdieping en laat ons nadenken over deze relatie. Een icoon is voor mij dan ook een concentratiepunt. Even stilstaan en er naar kijken is voor mij een concentreren op meer. Iconen lezen is een ervaring die mijn hart raakt en daardoor anderen kan raken.

Achaïa: is de engel van het geduld.

Wij zijn ongeduld al heel gewoon gaan vinden. Ongeduld komt voort uit onze behoefte om de dingen onder controle te hebben.

De engel Achaïa kan helpen als u al die spanning en frustratie, die met ongeduld gepaard gaat, kwijt wilt. U hoeft haar geen smeekbede te sturen. U hoeft slechts te leren om uzelf goed te observeren. Elke keer als u merkt dat u ongeduldig wordt: gas terugnemen, kalmeer, sluit een seconde uw ogen en fluister de naam Achaïa. Stelt U zich voor hoe zij naar U knipoogt met een wijze alwetende glimlach, open dan uw ogen, haal diep adem en ga geduldig verder.

Wij zijn allebei van mening dat de engel heel goed past bij het icoon schilderen. We geven de controle uit handen. We zijn met natuurlijke materialen aan het werk en hebben veel geduld nodig.